Chcemy, aby Ochronka była miejscem radości, wiary, relacji i rozwoju– gdzie dziecko poznaje Boga, zachwyca się światem, uczy się dobra i z odwagą odkrywa swoje możliwości.

Blisko Boga. Blisko dziecka. Blisko świata.

Tworzymy miejsce, w którym każde dziecko jest kochane, bezpieczne i ważne. Towarzyszymy mu w odkrywaniu siebie, świata i Boga, rozwijając jego talenty, samodzielność i wrażliwość na drugiego człowieka. 

Czerpiąc z pedagogiki bł. Edmunda Bojanowskiego, łączymy wiarę, wartości i bliskie relacje z nowoczesną edukacją, doświadczeniem i aktywnym odkrywaniem świata. 

1. BÓG:
   • Wychowanie do wiary i ufności.
   • Wychowanie do poszanowania symboli i praktyk religijnych.
   • Wychowanie w duchu jedności chrześcijańskiej
2. CZŁOWIEK:
   • Wychowanie do akceptacji każdego człowieka i poszanowania jego godności.
   • Wychowanie do odpowiedzialności za siebie i za innych.
   • Wychowanie do wrażliwości i kształtowanie szlachetnego charakteru
3. RODZINA:
   • Wychowanie do miłości i wdzięczności
   • Wychowanie do radości i bezinteresownej służby
   • Wychowanie do odpowiedzialnego podejmowania ról
4. OJCZYZNA:
   • Wychowanie do umiłowania ojczyzny i do postawy patriotycznej
   • Wychowanie do poszanowania przyrody
   • Wychowanie do zgodnego współistnienia w społeczeństwie

W myśl bł. Edmunda – posłannictwem przedszkola jest:

• Pomoc rodzinie w sprawowaniu opieki nad dzieckiem i w jego wychowaniu;
• Wspomaganie wszechstronnego rozwoju dziecka (w sferze fizycznej, umysłowej, społecznej, kulturowej, moralnej i religijnej), z uwzględnieniem jego potrzeb, możliwości i predyspozycji;
• Kształtowanie osobowości dziecka oraz postaw :
  • miłości do Boga i do każdego człowieka,
  • szacunku wobec przyrody,
  • patriotyzmu

Specyfika wychowania w Naszym Przedszkolu wynika z misji i posłannictwa określonego przez Założyciela bł. E. Bojanowskiego. Na uwagę zasługuje planowanie planu pracy zgodnie z kalendarzem liturgicznym oraz przeżywaniem poszczególnych dni tygodnia pod hasłem konkretnego Patrona dnia.

Specyfika ta wyraża się w:

• Wychowaniu integralnym zmierzającym do pełnego rozwoju dziecka, w którym osoba wychowawczyni kierującej się dobrem dziecka, zgodnie z jego indywidualnymi zdolnościami, wspiera wychowanka unikając uczestnictwa w tendencjach wychowania do wybujałego indywidualizmu zorientowanego nadmiernie na sukcesie czy ograniczania się jedynie do wyrównywania braków. Czyni to poprzez osobisty przykład, przekazywane wartości, podawane treści, umiejętnie dobrane metody i środki wychowania, odpowiednio dostosowane do wieku i możliwości dziecka oraz stałą współpracę z jego rodziną.
• Działaniach, które podejmują nauczyciele w poczuciu pełnienia misji służby wartościom, zmierzając do ochrony i urzeczywistnienia wartości oraz godności osoby wychowanka poprzez odkrywanie i rozwijanie jego darów nadprzyrodzonych i naturalnych w odniesieniu do rzeczywistości, w jakiej żyje i do jakiej zmierza.
• W całokształcie naszej pracy gdyż na pierwszym miejscu stawiamy dziecko i jego dobro, uwzględniając potrzeby i możliwości rozwojowe. Szanując jego prostotę, zgodnie z zasadą: im mniejsze dziecko tym więcej zabaw, stopniowo wprowadzamy zajęcia praktyczne i dydaktyczne. Tak, więc w tym okresie dominuje spontaniczna zabawa, w czasie, której dziecko przyswaja sobie najwięcej umiejętności i wiadomości. Zabawa, jako podstawowa działalność dziecka jest wykorzystywana również podczas zajęć, jako jego aktywne i twórcze uczestnictwo w przyswajaniu poznawanych treści. Tak silne zaakcentowane proporcje między zabawą i działaniami praktycznymi w koncepcji bł. Edmunda Bojanowskiego są również najważniejsze w nowej podstawie programowej.
• Pracy wychowawczo- dydaktycznej i opiekuńczej nastawionej na udział w szeroko pojętych działaniach integracyjnych dotyczących zróżnicowania co do stanu zdrowia, sprawności, statutu społecznego, materialnego oraz różnic pokoleniowych.
• W głównej zasadzie wychowania, czyli w głównej strategii wychowawczej w pracy dziećmi, którą jest strategia świadectwa. Polega na wywołaniu u wychowanków mechanizmu identyfikacji z nauczycielem tzw. personalny symbol wartości. Dzięki tej strategii zwłaszcza siostry, nauczycielki i wychowawczynie pomagają dziecku w nabywaniu i urzeczywistnieniu takich samych wartości. Zachodzi to nie tyle przez proces poznania lub przedstawiania wartości, lecz przez ukazywanie życia zgodnego z deklarowanymi wartościami. W Biblii, historii, literaturze i codziennym życiu w umiejętny sposób odnajdujemy zasady i wzory osobowe, tak ważne w wychowaniu.
• W realizacji misji i wizji pracy wychowawczej podejmowanej przez nauczycieli w przedszkolu w którym należy podkreślić nade wszystko specyfikę klimatu wychowawczego i wynikające z niego konsekwencje dla osób pracujących i całych środowisk związanych z przedszkolem
• Zakresie tych oddziaływań, który przekracza wymiar jedynie widzialny, rozszerzając się o wymiar łaski i transcendencji, w tym także na ideały i wartości związane z życiem codziennym, a dotykając tajemnicy świętych obcowania i nadprzyrodzoności.

TO INTEGRALNE WYCHOWANIE DZIECKA W NASTĘPUJĄCYCH OBSZARACH WYCHOWAWCZO – DYDAKTYCZNYCH:

1. Obszar fizyczny – prawidłowy rozwój fizyczny dziecka:
   • Wyrabianie nawyków higienicznych i zachowań prozdrowotnych,
   • Stopniowe i harmonijne rozwijanie sprawności fizycznej,
   • Wdrażanie do przestrzegania zasad bezpieczeństwa,
   • Rozwijanie sprawności i umiejętności praktycznych,
   • Poznanie i rozwijanie zmysłów.
2. Obszar umysłowy – wszechstronny rozwój intelektualny dziecka:
   • Rozwijanie procesów poznawczych,
   • Kształtowanie wyobraźni,
   • Ćwiczenie i rozwijanie pamięci (logika, matematyka, literatura, poezja, przyroda),
   • Rozwijanie mowy, twórczego myślenia i działania,
   • Rozwijanie talentów i zdolności.
3. Obszar społeczny – właściwy rozwój emocjonalny, kształtowanie postaw społecznych  i patriotycznych:
   • Uczenie rozpoznawania, nazywania i radzenia sobie z emocjami,
   • Kształtowanie sfery uczuciowej,
   • Wdrażanie do respektowania norm społecznie akceptowanych,
   • Ukazywanie wartości więzi rodzinnych i koleżeńskich,
   • Kształtowanie postaw i zachowań sprzyjających nawiązaniu poprawnych relacji  z rówieśnikami i środowiskiem,
   • Poznanie i kultywowanie zwyczajów i tradycji rodzinnych oraz narodowych,
   • Wdrażanie do szacunku wobec pracy swojej i innych.
4. Obszar kulturowy – kształtowanie zmysłu estetycznego:
   • Uwrażliwianie na piękno otaczającego świata,
   • Rozwijanie wrażliwości muzycznej,
   • Rozwijanie zainteresowań teatralnych,
   • Uczenie umiejętności odbioru różnych dzieł sztuki,
   • Wdrażanie do tworzenia własnych prac plastyczno- konstrukcyjnych z wykorzystaniem różnorodnych techniku.
5. Obszar moralny – kształtowanie szlachetnego charakteru i prawości obyczajów:
   • Kształtowanie sumienia, poprzez wdrażanie do samooceny i odpowiedzialności za własne czyny,
   • Kształtowanie odpowiedzialnego stosunku do siebie, drugiego człowieka oraz obowiązków wynikających z nauki, pracy, życia  w rodzinie i społeczeństwie,
   • Kształtowanie wrażliwości na potrzeby i problemy ludzi ubogich, chorych, samotnych, starszych oraz motywacji  do niesienia im konkretnej pomocy.
6. Obszar religijny – rozwijanie i umacnianie wiary:
   • Wprowadzanie w świat wartości i symboli religijnych,
   • Poznawanie i przyswajanie norm zawartych w prawie naturalnym i prawie Bożym,
   • Przybliżanie prawdy o życiu człowieka jako Dziecka Bożego w wymiarze doczesnym i wiecznym,
   • Uczenie i wprowadzanie w praktyki religijne i uczynki miłosierne,
   • Wprowadzanie do właściwego przeżywania wydarzeń roku liturgicznego,
   • Ukazanie roli Aniołów Stróżów i przykładu świętych, jako wzoru do naśladowania.

Program Edmundowe Przedszkole